Eğitim sürecimde kendi diplomamı görmediğimi itiraf etmem gerek. İlk okulu Ankara Kurtuluş İlk Okulunda okudum. İlk okul bitirme imtihanlarına girdim. Ancak mezuniyetimizde bir diploma töreni olmadı ve Talas Amerikan Kolejine kaydım ilk okuldan alınan bir bitirme kağıdına bağlı olarak yapılmıştı. Talas Amerikan Orta Okulunda da okul bitiminde bir imtihan süreci vardı ve bizim mezuniyet törenimizin olmadığı gibi, diploma adı altında bir belge de verilmediğini hatırlarım. Yani ne İlk Okuldan Mezun olduğuma dair bir belgeyi, nede Orta Okuldan mezun olduğuma dair bir diplomayı görmek nasip olmadı. Lisede bir diploma töreni yapıldığını hatırlıyorum ama elimize verilen kâğıdın içeriğinde başarı belgesi gibi bir yazının, rulo yapıp kırmızı kurdeleye bağlanıp, elimize verildiğini hatırlarım.
Hele üniversitede, bizim dönemimizde, tören yapılmadığını hatırlarım. 6 Ocak 1969 günü Amerikan Büyük Elçisi, Orta Doğu Teknik Üniversitesine bir ziyaret için gelmişti. O tarihteki Rektör Kemal Kurdaş tarafından davet edilmiş, Rektörlüğün önüne, gümüş renginde zırhlı, 1968 model bir Cadillac marka araçla gelmişti. ABD Ankara Büyükelçisi Kommer’in Gelişi, aslında değerli Kemal Kurdaş’ın ODTÜ için Birleşmiş Milletler Eğitim Fonunda yıl sonlarında harcanmayan bazı fonlara talip olmak adına çağırdığını söylemişti bizlere. O gün birçok konuya şahit olmuştum. Aracı ters çevirmek için aracın başında İbrahim vardı, ona Sinan yardım etti, Ulaş da gurubun içinde idi ve de Yusuf’u gördüğümü hatırlarım. Benzin kapağını açıp içine bir çaput sallandırdılar, benzine bulaşmış çaputu ateşe verdiklerini seyrederken, gözüm Rektörlük binasının üst katında, pencereden Büyükelçi Kommer ve Rektör Kemal Kurdaş’ da olayı seyretmekteydiler. Benim düşüncemde protestoyu araç yakarak eyleme dönüştürmektense, bir toplantı düzenleyip, Büyük elçiyi de davet ederek, fikirleri masaya yatırmak daha tesirli olacağına inanmaktaydım.
Her hafta Perşembe günü akşamı Rektör Kemal Kurdaş hoca, Yalım hoca muhasebeden
Aydın, ben ve bir iki kişi, tek pota basketbol oynardık. Bu oyunlar sürecinde Büyükelçi’nin aracının yakılması ile Üniversitenin neler kaybettiğini anlatmıştı Kemal Kurdaş, rahmetli. Bu nedenle yapılan protestonun zararı son sınıftaki talebelere yansıdı ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde eğitim durdu, bu olay sonrası 6 ay eğitime ara verildi.
Benim bütün hayallerim bitmişti. Yıkılmıştım, askerliğimi yaptığımdan, mezun olup iş hayatına atılmaktı niyetim. Ayrıca okul bitmeden de evlenemiyordum. Alın size çözümü olmayan bir hayat denklemi.
6 ay sonrası ODTÜ tekrar açıldı ve hemen bitirme imtihanları yapıldı. Sonunda Yeni dönem hemen başladı ve bizim bir diploma törenimiz 1969’da olmadı. Yani elimize törenle bir diploma verilmedi.
Hayata diploma törensiz atılmanın ne olduğunu gerçek diploma alanlar veya sahte diplomayı belirli bir ücret karşılığında alanlar, hiçbir zaman anlayamazlar. Bazen gidip mezuniyet törenlerini izlerim. Mezun olan talebelerin keplerini havaya atmalarını uzaktan seyreder özenirim.
Daha sonraları eğitimlerine yardımcı olduğum çocukların mezuniyet törenlerine katıldım. Tabii bu diplomalar çarşı pazarda satılan cinsten değil, alın teri ile kazanılmış bir mezuniyet diploması. Bu törenlerdeki coşkuyu seyrederim doya doya, sanki benim diploma törenimmiş gibi haz duyarım. Onların coşkusunu seyrederim, gözlerinin içindeki ışıltıyı benimle paylaşmalarından büyük mutluluk duyarım.
Bu günlerde, gerçek diploması usulsüzce iptal edildiğine inandığım İstanbul Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun diploması sonrası, bazı sahtekarların siyasilere temin ettikleri sahte diplomalar, devlet mekanizmasında görev yapan bazı bürokratların, bazı bankaların yönetim kurulu üyelerinin, hatta bazı millet vekillerinin hızlarını alamayıp beş altı adet diploma temin edip, kendi sayfalarına koymalarını seyrettik. Beştepe de, Sarayda bu sahte diplomalara sahip kaç kişinin çalıştığını siz tahmin edebilir misiniz? Bakınız sarayda 1100 odada yaklaşık 2960 devlet memuru çalışmakta. Bunların hangi okullardan mezun oldukları bilinmemekte, hatta diplomalarının gerçek mi, yoksa sahtemi olduğunu da bilmemekteyiz.
Gazetelerde boy boy ilan edildi. Devlette bir ömre sığmayacak miktarda diploma toplayanların da var olması, sizce ülkedeki Adalet mekanizmasının çürümeye başladığına bir işaret olduğunun göstergesi midir? diye bir sözüm geldi söyledim hem nalına hem mıhına.
Metin Atamer, Ankara, 10 Ağustos 2025
Hele üniversitede, bizim dönemimizde, tören yapılmadığını hatırlarım. 6 Ocak 1969 günü Amerikan Büyük Elçisi, Orta Doğu Teknik Üniversitesine bir ziyaret için gelmişti. O tarihteki Rektör Kemal Kurdaş tarafından davet edilmiş, Rektörlüğün önüne, gümüş renginde zırhlı, 1968 model bir Cadillac marka araçla gelmişti. ABD Ankara Büyükelçisi Kommer’in Gelişi, aslında değerli Kemal Kurdaş’ın ODTÜ için Birleşmiş Milletler Eğitim Fonunda yıl sonlarında harcanmayan bazı fonlara talip olmak adına çağırdığını söylemişti bizlere. O gün birçok konuya şahit olmuştum. Aracı ters çevirmek için aracın başında İbrahim vardı, ona Sinan yardım etti, Ulaş da gurubun içinde idi ve de Yusuf’u gördüğümü hatırlarım. Benzin kapağını açıp içine bir çaput sallandırdılar, benzine bulaşmış çaputu ateşe verdiklerini seyrederken, gözüm Rektörlük binasının üst katında, pencereden Büyükelçi Kommer ve Rektör Kemal Kurdaş’ da olayı seyretmekteydiler. Benim düşüncemde protestoyu araç yakarak eyleme dönüştürmektense, bir toplantı düzenleyip, Büyük elçiyi de davet ederek, fikirleri masaya yatırmak daha tesirli olacağına inanmaktaydım.
Her hafta Perşembe günü akşamı Rektör Kemal Kurdaş hoca, Yalım hoca muhasebeden
Aydın, ben ve bir iki kişi, tek pota basketbol oynardık. Bu oyunlar sürecinde Büyükelçi’nin aracının yakılması ile Üniversitenin neler kaybettiğini anlatmıştı Kemal Kurdaş, rahmetli. Bu nedenle yapılan protestonun zararı son sınıftaki talebelere yansıdı ve Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde eğitim durdu, bu olay sonrası 6 ay eğitime ara verildi.
Benim bütün hayallerim bitmişti. Yıkılmıştım, askerliğimi yaptığımdan, mezun olup iş hayatına atılmaktı niyetim. Ayrıca okul bitmeden de evlenemiyordum. Alın size çözümü olmayan bir hayat denklemi.
6 ay sonrası ODTÜ tekrar açıldı ve hemen bitirme imtihanları yapıldı. Sonunda Yeni dönem hemen başladı ve bizim bir diploma törenimiz 1969’da olmadı. Yani elimize törenle bir diploma verilmedi.
Hayata diploma törensiz atılmanın ne olduğunu gerçek diploma alanlar veya sahte diplomayı belirli bir ücret karşılığında alanlar, hiçbir zaman anlayamazlar. Bazen gidip mezuniyet törenlerini izlerim. Mezun olan talebelerin keplerini havaya atmalarını uzaktan seyreder özenirim.
Daha sonraları eğitimlerine yardımcı olduğum çocukların mezuniyet törenlerine katıldım. Tabii bu diplomalar çarşı pazarda satılan cinsten değil, alın teri ile kazanılmış bir mezuniyet diploması. Bu törenlerdeki coşkuyu seyrederim doya doya, sanki benim diploma törenimmiş gibi haz duyarım. Onların coşkusunu seyrederim, gözlerinin içindeki ışıltıyı benimle paylaşmalarından büyük mutluluk duyarım.
Bu günlerde, gerçek diploması usulsüzce iptal edildiğine inandığım İstanbul Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu’nun diploması sonrası, bazı sahtekarların siyasilere temin ettikleri sahte diplomalar, devlet mekanizmasında görev yapan bazı bürokratların, bazı bankaların yönetim kurulu üyelerinin, hatta bazı millet vekillerinin hızlarını alamayıp beş altı adet diploma temin edip, kendi sayfalarına koymalarını seyrettik. Beştepe de, Sarayda bu sahte diplomalara sahip kaç kişinin çalıştığını siz tahmin edebilir misiniz? Bakınız sarayda 1100 odada yaklaşık 2960 devlet memuru çalışmakta. Bunların hangi okullardan mezun oldukları bilinmemekte, hatta diplomalarının gerçek mi, yoksa sahtemi olduğunu da bilmemekteyiz.
Gazetelerde boy boy ilan edildi. Devlette bir ömre sığmayacak miktarda diploma toplayanların da var olması, sizce ülkedeki Adalet mekanizmasının çürümeye başladığına bir işaret olduğunun göstergesi midir? diye bir sözüm geldi söyledim hem nalına hem mıhına.
Metin Atamer, Ankara, 10 Ağustos 2025
