DSÖ (WHO) 
GTÖ (FAO) 
UNEP 
DHSÖ (WOAH) 
Son Köşe Yazıları (151)
Koah
Nefes almak canlılıktır, Soluk hayatın kendisidir, İnsan yaşamı yazgıdır, Hayat sürer nefesle. Bir solukta yaşarız hayatı, Soluk soluğa kalsak da.
Yaşamın Dengesi...
Sever çalışmayı kimileri, Üretken olmayı, işe yaramayı. Sıkıcıdır boş durmak, Oturup kalmak, bir köşede.
Tansiyon!
Yararlıdır düşünmek ayrıntılı, Tehlikelidir kılı kırk yarmak. Sıkıntı verir gereksiz takıntı, Zordur takmak, takılı kalmak.
Un!
Seçmece bu unlar, Buğday unu, mısır unu, Yulaf unu, soya unu, Pirinç unu, badem unu. Bitmez ki saymakla, Esmeri, hası, özlüsü unun, Eti, balığı, kanı unun, Kepeklisi, rafinesi unun.
TUZ!
Vücudun gerçek dengesidir, Yemeklerin lezzetidir, tadıdır, İştahı açar, dişinin dibindedir. Cildi canlandırır, gençleştirir.
Dokunma!
Gerek yok kaşımaya insanları, Kıvır zıvır konularda sürekli. Geçeceksin bir kalem gereksizse, Bakacaksın yoluna dosdoğru.
Orta Direk
Kategoriler belirlerler herkese, Gruplar, sınıflar, kümeler. Sokarlar birine, istemesen de, Bulursun bir sınıfta kendini Böyle başlar birinci sınıf mektepte, Ama pek güzel gelir uçakta.
Özlüyorum...
Özlüyorum sizi, güzel insanlar Ne mutluyduk, bir arada Biz bir aileydik, hep birlikte Olurduk destek, birbirimize. Yaşam boş geliyor şimdilerde, Yokluğunuzda tadı yok.