Arşivdeki Makaleler (151)
Ata Diyarı
Kar tanesi düşündürür, Yağmur damlası hatırlatır, Rüzgâr sesi çınlatır, Adımlarken baştan başa. Dağın başında yokuşta, Ovanın ortasında inişte, Derede tepede düzde, Adımlarken karış karış.
Robotsu İnsan!
Evreni anladığını sanır, Düşünen, konuşan varlık. Üstün olduğunu sanır, Çevresini değiştiren insan.
Sana Bana…
Olunca üzülür kahrolursun, Dertlenirsin içten içinden. Görünce düşünür çökersin, Beklersin destek candan.
Çocukluk
Çokça kar yağınca, Kaymaya gitsek derdik. Bolca yağmur yağınca, Çamur olmasın isterdik.
Oylum
Dönüşleri gariptir hayatın, Gitmez hep dosdoğru. Gidişleri şaşırtır yaşamın, Olmaz hep apaçık.
Panik
Düz gitmez hayat, Eğilir, bükülür, akar, İner, çıkar, çarpılır, Yeri gelir, ödüllendirir. Her şey kafandadır, Hepsi gözünün önündedir, Bulursun hayal ettiğini, Kafanın içinde düşlediğini.
Vatan
Başlar, sürer yaşam Koştur, arkasından dertlerin. Bulunur çaresi, korkma.
Ateş!
Yıldırım, volkanik patlama, Çoğunlukla ihmal, dikkatsizlik. Tutuşturur çalı çırpıyı, Yakar geçer doğayı.
Güneş
Yoktan var olursun, Akar gidersin filizlenip, Serpilir büyürsün gelişip, Taşar enerjin artıp. Bilmezsen yalan dolan, Çalışırsın alın teriyle.